Oglądaj i poznawaj

Wampiry kojarzą się, często na równi z zombie, wilkołakami i innym tego typu monstrualnym paskudztwem, ze stworzeniami przesiąkniętymi złem i żądzą krwi. Tymczasem “Wywiad z wampirem”, nakręcony w 1994 roku na podstawie powieści Anny Rice, rzuca zupełnie inne światło na te stworzenia, ukazując je często wrażliwymi, choć wciąż niebezpiecznymi istotami. Jest to opowieść Louisa, który w Luizjanie spotkał Lestata – wampira rządnego zabawy i krwi, który także przemienił go w nieśmiertelnego. Wkrótce do obojga dołącza Claudia – młoda sierota, skazana właściwie na śmierć. Oboje mają powoli dość podłego niekiedy Lestata i dochodzi do tragedii. “Wywiad z wampirem” to epicka, nasycona różnymi emocjami opowieść o miłości, wierności i zdradzie. Wampiry pokazane są jako stworzenia nie pozbawione wad, ale jednocześnie dużo bardziej perfekcyjne od człowieka. Sama gra Pitta na pewno bardzo zadowala – to jedna z jego najlepszych ról. Film wszedł już do klasyki i, nawet nie będąc horrorem, podoba się zarówno młodzieży jak i tym nieco starszym kinomanom.

O ucieczce z Alcatraz powiedziano już tak naprawdę wszystko i roztrząsanie tego tematu nie ma jakiegokolwiek sensu. Warto jednak wspomnieć, że był taki znakomity film jak “Ucieczka z Alcatraz” z Clintem Eastwoodem, który w bardzo ciekawy sposób ukazuje wydarzenia, które miały miejsce naprawdę w roku 1962. Film powstał siedemnaście lat później i ukazuje obiektywnie co zdarzyło się podczas jednej z najsłynniejszych ucieczek z więzienia. Clint Eastwood gra rolę słynnego uciekiniera Franka Morrisa, któremu jak dotąd nie stanęło na przeszkodzie żądne więzienie. Alcatraz to jednak zupełnie inna bajka – więzienie położone na wysepce, zalanej dookoła zimną wodą. Do brzegu około 2 km i brak możliwości ukrycia się. Frank wraz z grupką więźniów obmyśla plan, który pozwoli im zwiać z pilnie strzeżonego więzienia. Film trzyma w napięciu i pokazuje ludzką desperację w osiągnięciu celu. Z pewnością jest to film, który warto polecić. Po raz kolejny Eastwood pokazuje się jako twardziel, któremu nic nie ustanie na przeszkodzie w osiągnięciu założonych sobie celów.

Olbrzymi budżet, wielkie oczekiwania, doborowa obsada i… rozczarowanie – tak w skrócie można opisać jedno z, jak dotąd, największych przedsięwzięć filmowych XXI wieku. Brad Pitt, Orlando Bloom, Eric Bana oraz Sean Bean – ta czwórka miała zapewnić filmowi powodzenie. Fantastyczne efekty specjalne nie pozwoliły jednak na uznanie tego filmu arcydziełem. Brakuje nieco klimatu i nie można oprzeć się wrażeniu, że mimo pięknej oprawy wizualnej, brakuje trochę dynamizmu. Historię trojańską zna chyba każdy – wszystko zaczyna się od porwania Heleny przez Parysa, co wywołuje wojnę trojańską. Decydującym okazuje się koń trojański – pomysłowa pułapka zastawiona przez Greków. Reszty fabuły nie warto zdradzać, bo być może są tacy, którzy nie znają szczegółów tej historii. Wracając jednak do filmu – na pewno nie można powiedzieć, iż jest on słaby. Słaby być nie mógł ze względu na gwiazdorską obsadę oraz olbrzymi budżet. Trzeba jednak przyznać, że to jeden z wielu tego typu filmów, który potrafi znużyć widza.

Wielu do dziś uważa, że “Bez przebaczenia” wyreżyserowany przez Clinta Eastwood w 1992 roku, to jego najlepszy film. Aktor i reżyser postanowił złożyć hołd dawnym westernom oraz reżyserom – Sergio Leone i Donowi Siegelowi i nakręcił film idealny w każdym calu. Oczywiście zagrał też główną rolę, a obok niego wystąpili w filmie także Gene Hackman, Morgan Freeman oraz Richard Harris. Głównym zagadnieniem w filmie jest atak i oszpecenie prostytutki przez dwóch klientów. Zostaje zaoferowana za nich nagroda w wysokości 1000$, a wyzwanie przyjmuje William Munny (Eastwood). Wraz z przyjacielem Nedem Loganem (Freeman) i spotkanym później Schofieldem Kidem, wyruszają złapać przestępców. Gdy przybywają do miasteczka, okazuje się, że władzę dzierży tam szeryf, który nie toleruje noszenia broni na terenie miasteczka. Zaczynają się kłopoty… Film posiada znakomitą fabułę, a gra aktorska nie pozostawia wiele do życzenia. Film zdobył uznanie zarówno widzów jak i krytyków i uważany jest za jeden ze 100 najważniejszych filmów w historii kina. To oraz zdobyte cztery Oscary (Eastwood otrzymał tylko nominację), to największa rekomendacja tego filmu.

Na ten film czekali wszyscy – począwszy od fanów Tarantino, kinomanów, a na krytykach skończywszy. Słynny reżyser zapowiadał świetny film i jak się okazało – nie kłamał. “Bękarty Wojny” to pewnego rodzaju interpretacja II wojny światowej, w której nie wszystkie wydarzenia są autentyczne. Tarantino postawił raczej na fikcję filmową i w wygodny dla siebie sposób, zmienił losy tych pamiętnych zdarzeń. Brad Pitt gra tutaj dowódcę szwadronu żydowskiego, który ma na celu likwidację nazistów. Bękartów Wojny, bo tak nazwał się ten śmiercionośny oddział, boją się niemal wszyscy naziści. Tak się składa, że Bękarty mają szansę zakończyć wojnę przed czasem i tylko sprawne działania mogą wpłynąć zbawiennie na losy świata. Film utrzymany jest (jak to zazwyczaj bywa w przypadku Quentina Taranino) w konwencji humorystycznej, ale nie brak tutaj poruszających czy brutalnych scen. Film ogląda się z wielkim zaciekawieniem, a wszelkie dialogi i momenty akcji są na najwyższym poziomie. Sam Pitt gra rewelacyjnie i w niektórych momentach bawi do łez.